Graham Masterton – "Diabelski Kandydat"/"Kandydat z piekła

Moja ocena: 6/10

Jest to bardzo mocna i dosadna książka, poruszająca temat przemiany człowieka, umiarkowanego, przyjaznego, o ustalonym z góry celu w „bestię” dążącą do tego celu po trupach. Przy czym stwierdzenie dążenia „po trupach” jest tu użyte nie przypadkowo. Akcja łączy w sobie elementy fantastyczne i rzeczywiste. Jest to ubrana w czasem wulgarny język, opowieść walki dobra ze złem. Jak w wielu tego typach opowieści to dobro zwycięża, jednakże jest to okupione dużymi stratami. Jest tu wiele erotyki, brutalnych opisów, dlatego książka nadaje się tylko dla dorosłych czytelników. Mamy tu wiele odmian różnego typu zjawisk. Prób poznania ludzkiej psychiki… tego co to strach, co to ból, co to wstyd itp. i do czego potrafią one doprowadzić. Jak bardzo człowiek wyjaśnia swoje złe postępowanie dobrymi motywami, by zmniejszyć swoją winę.

Książka jest podzielona na dwie części. Pierwsza nosi tytuł Walka, druga zaś to Upadek. Już po samych tytułach możemy domyślić się niezbyt pozytywnych obrotów spraw. Bohaterowie są przez autora doświadczani różnymi trudnościami, lecz część z nich się nie poddaje – z jednej strony jest to pozytywne dążenie poprzez ciężką pracę, z drugiej strony droga intryg i kłamstw.

Cytat:

Prawda wypowiedziana w złej intencji jest gorsza od każdego kłamstwa, jakie zdołasz wymyślić.

Anne Bishop – „Niewidzialny Pierścień”

Seria: Czarne Kamienie T: 6

Moja ocena: 5/10
W mojej ocenia książka przeciętna, czegoś mi w niej brakowało. Nie potrafiła mnie wciągnąć tak jak poprzednie tomy tego cyklu. Dopiero pod koniec rzeczywiście się trochę zmieniło. Dla mnie nie miała takiej siły przyciągania… tego elementu który sprawia, że człowiek nie tylko czyta ile może, ale bardzo szybko wraca po oderwaniu od lektury. Co prawda jest to kolejna z powieści uzupełniających, poznanej wcześniej głównej historii, gdzie tym razem cofamy się w przeszłość, więc jest to w mojej ocenie tylko dodatek, który można pominąć.

Jak zwykle jednak szukam elementów pozytywnych w historii. To co ona kryje. I tutaj mamy bardzo ciekawe rozważania na temat honoru. Czym jest honor i kiedy daną osobę możemy uznać za kogoś honorowego. Kiedy mamy przedstawionych w opozycji: nie honorowych przedstawicieli władzy i honorowych zbiegów i zbójników. Trochę przywodzi to na myśl „Robin Hooda”. Kolejnym motywem jest tu symboliczne pokazanie jak ważne jest by walczyć o własne szczęście i nigdy się poddawać. To są dobre przesłania…
Cytaty:
„Jego ojciec powiedział kiedyś, że szachy to gra serca, nie tylko rozumu, że są jak trening, ponieważ odsłaniają twoje własne słabości. Dlatego nigdy nie należy grać w nie z wrogiem.”

Można znaleźć na: http://www.initium.pl/oferta/szczegoly/niewidzialny-pierscien

Haruki Murakami – „Po zmierzchu”


Moja ocena: 5/10
„Po zmierzchu” to interesująca powieść dla jednych, dla innych nijaka i płytka. Wszystko zależy tu od punktu widzenia. Autor przedstawia różnych bohaterów, którzy w mniejszym lub większym stopniu są ze sobą w jakiś sposób powiązani, lecz cechuje ich duża anonimowość. Ciekawym rozwiązaniem jest zmienny opis dziejących się sytuacji. Raz jesteśmy postawieni jakby w przestrzeni, autor mówi do nas bezpośrednio, wręcz się czasami z nami utożsamia, obrazuje to co „my” mamy czuć. Raz jest to standardowy opis. Czasami są to opisy wręcz metafizyczne. Mimo, że zaczynamy wczuwać się w opowieść, nagle następuje koniec. Nic tak właściwie nie zostaje wyjaśnione do końca. Co trzeba oddać autorowi, w swojej opowieści przedstawił on tak ludzkie życie i wybory, że czytelnik może się z nimi nie tylko utożsamiać, ale mogą one również prowadzić do autorefleksji nad własnym życiem. 
Cytaty:
„- Myślę, że z czasem, po trochu zbudowałam sobie jakby własny świat. I kiedy jestem w nim sama, jest mi nieco lżej na duszy. Ale fakt, że musiałam sobie taki świat zbudować, świadczy o tym, że jestem słabym człowiekiem, którego łatwo zranić. I ten mój świat w oczach innych ludzi jest bezwartościowy, nieważny. Jak domek z kart, który może znieść każdy silniejszy podmuch…”
„Są na świecie rzeczy, które da się zrobić tylko samemu i inne, które da się zrobić tylko we dwoje. Ważne jest, żeby je właściwie połączyć.”
„Pamięć to coś naprawdę dziwnego. Szufladki ma wypchane kompletnie nieprzydatnymi, bezsensownymi rzeczami. A człowiek zapomina jedną po drugiej te ważne, naprawdę potrzebne.”